به عنوان یک عنصر حیاتی در تعریف و امنیت فضایی، انتخاب مواد نرده به طور مستقیم بر عملکرد، دوام، و سازگاری با محیط و هزینه تأثیر می گذارد. در مواجهه با سناریوهای کاربردی متنوع و همیشه{1}}رو به افزایش تقاضاهای عملکردی، انتخاب مواد از نظر علمی سالم به جنبه اصلی طراحی و اجرای حصار تبدیل شده است که مستلزم در نظر گرفتن جامع عملکرد، پایداری و اقتصاد مکانیکی است.
مواد فلزی هنوز جایگاه قابل توجهی در صنعت حصار دارند، به ویژه فولاد و آلیاژهای آلومینیوم. فولاد از استحکام و استحکام بالایی برخوردار است و برای کاربردهایی که نیاز به ضربه یا مقاومت بارگذاری قابل توجهی دارند، مانند مناطق صنعتی و موانع ترافیکی مناسب است. با این حال، حساسیت آن به خوردگی نیاز به درمانهای سطحی مانند گالوانیزه گرم-، پوشش پودری، یا پوشش فلوئوروکربنی برای افزایش مقاومت در برابر آب و هوا دارد. از سوی دیگر، آلیاژهای آلومینیوم سبک وزن و مقاوم در برابر خوردگی هستند و حمل و نقل و نصب را تسهیل میکنند. آنها معمولا در مناطق محوطه سازی شده یا اطراف سازه های حساس به وزن خود استفاده می شوند. در حالی که استحکام آنها کمی کمتر از فولاد است، مقاطع{7}}بهینه شده و دنده های تقویت کننده می توانند اکثر الزامات امنیتی را برآورده کنند.
دامنه کاربرد پلیمرها و مواد کامپوزیت در حال گسترش است. پلاستیک های اصلاح شده مانند پلی اتیلن و پلی پروپیلن دارای مقاومت شیمیایی و خواص عایق عالی هستند که آنها را برای محیط های مرطوب، شور یا شیمیایی مناسب می کند. فرآیندهای قالبگیری آنها انعطافپذیر است و به آنها اجازه میدهد تا به شکل مش، ورق یا بخشهایی با شکل نامنظم ساخته شوند تا نیازهای بصری و عملکردی خاص را برآورده کنند. پلاستیکهای تقویتشده با الیاف شیشه (FRP) سبک وزن و استحکام بالا را ترکیب میکنند و در محیطهای ساحلی با رطوبت بالا و نمک زیاد، مقاومت در برابر پیری و پایداری بالاتری از خود نشان میدهند. همچنین میتوانند به شکلهای شفاف یا نیمه شفاف، محافظت متعادل و دید طراحی شوند.
چوب، بهعنوان یک ماده سنتی، اغلب در حصارهای باغ و مناظر به دلیل بافت طبیعی و طبیعت دوستدار محیط زیست آن استفاده میشود. با این حال، چوب مستعد ترک خوردگی یا پوسیدگی ناشی از تغییرات رطوبت است که نیاز به درمان با مواد نگهدارنده، کربنسازی، یا عوامل محافظ سازگار با محیط زیست و همچنین نگهداری منظم در حین استفاده دارد. بامبو، همچنین یک منبع تجدیدپذیر، دارای چقرمگی خوبی است. پس از پرس در دمای بالا و درمان ضد حشرات{5}}، می توان از آن برای جداسازی سبک و حصارهای تزئینی استفاده کرد که دارای رویکرد کربن کم- است.
بتن و سنگ اغلب برای مرزهای دائمی و محوطههای چشمانداز استفاده میشوند که مقاومت فشاری بالا و دورههای رایگان نگهداری طولانی- را ارائه میدهند. با این حال، آنها سنگین هستند، چرخه ساخت طولانی دارند و به پایه های با کیفیت- نیاز دارند. تکنیک های پیش ساخته معمولاً برای بهبود کارایی استفاده می شود. مواد سازگار با محیط زیست، مانند شبکه های پلیمری زیست تخریب پذیر همراه با تکیه گاه های کوهنوردی گیاهی، می توانند تنوع زیستی و یکپارچگی محیطی را در حین دستیابی به انزوا تقویت کنند.
انتخاب مواد ابتدا باید الزامات عملکردی و مکانیکی مورد استفاده مورد نظر را در نظر بگیرد. ثانیاً، باید تأثیر آب و هوای محلی، محیط های شیمیایی و شرایط نگهداری را بر دوام ارزیابی کند. در نهایت، یک قضاوت جامع باید با توجه به هزینههای چرخه عمر و شاخصهای زیستمحیطی انجام شود. در زمینه توسعه سبز، اولویت دادن به مواد و فرآیندهای قابل بازیافت و{4}}کم انرژی به ارتقای هم افزایی کاربردهای حصارکشی و توسعه پایدار کمک می کند. تصمیمات علمی در مورد مواد، تضمین اساسی برای اطمینان-قابلیت اطمینان طولانی مدت، کارایی اقتصادی، و سازگاری با محیط زیست حصارها هستند.
